Wat komt, dat komt

Zonder dat iedereen zich er bewust van is boekt technologie flinke vooruitgang. Langzamerhand beginnen steeds meer mensen, en dan vooral de deelnemers van deze Lorentz workshop, inzicht te krijgen in het effect van technologie op de mensheid. Sommigen van ons menen dat de technologie een schadelijk en ongewenst effect zal gaan hebben op de mensheid. Wellicht zullen we uitgewist worden en is dit de laatste gemeenschap van de ‘echte’ mensen. Maar willen we het wel zo ver laten komen? En willen we in zo’n wereld leven? We moeten met zijn allen vaststellen waar de grens ligt.

We weten al zoveel en kunnen al zo veel met de hedendaagse technieken. Toch is er nog niets catastrofaals gebeurd dat het einde van de mensheid of misschien zelfs de wereld kan betekenen. Nog minder dan een eeuw geleden werd DNA ontdekt. Kort daarna vertelde één van de ontdekkers dat het al snel mogelijk zou zijn om mensen te klonen. Iets minder dan twee decennia geleden werd het eerste dier succesvol gekloond: Dolly het schaap. We waren bang dat er van alles zou gebeuren in deze periode. Maar er zijn uiteindelijk nooit mensen gekloond. Waarom niet? Wat is er ‘misgegaan’? De technologie is er en toch is het niet gebeurd. Waarom maken we ons dan zorgen over de technieken van vandaag?

Vandaag de dag zijn we heel afhankelijk geworden van technologie. Een simpel voorbeeld daarvan is de spellingcheck die in dit programma zit waarmee ik dit schrijf. Veel van ons vertrouwen blind op deze vorm van technologie, terwijl er hier en daar toch nog wel eens foutjes in kunnen zitten. Maar je zou niet meer zonder kunnen; we zijn te lui geworden om een woordenboek of het groene boekje erbij te pakken. We kunnen technologie proberen tegen te houden, maar hoe doen we dat als we er zo afhankelijk van zijn geworden? Wanneer de technologieën beter worden is de kans groot dat de mens nog afhankelijker wordt. Dan is de centrale vraag: is de mens nog nodig?

Robotverplegers

Overigens kun je je afvragen wanneer technologieën te ver gaan. Neem als voorbeeld de inmiddels veelgebruikte techniek IVF. Dit is een techniek waarbij een spermacel een eicel bevrucht buiten het lichaam. Daarna wordt de bevruchte eicel terug in de baarmoeder geplaatst. Als iemand met een kinderwens het niet lukt om zwanger te worden, is dit een mogelijke oplossing. Met zijn allen vinden we deze technologie over het algemeen prima. Het is ten slotte een techniek die de mensheid helpt.

Maar als je bijvoorbeeld mag kiezen in een ziekenhuis tussen een menselijke verpleegkundige of een robot, kiezen we dan niet liever voor de menselijke? Het argument is dat een robot geen empathie kan tonen zoals een mens dat wel kan. Maar als die empathie straks in een robot geprogrammeerd kan worden, wordt het dan wel aanvaardbaar? Het is een enge gedachte als je erover nadenkt. Misschien zijn we straks echt niet meer nodig. Dan is dit het moment dat wij met zijn allen in opstand komen tegen alle technologieën, voordat het te laat is.

Toekomstmuziek?

Wat op ons precies te wachten staat, weet niemand. We weten in ieder geval wel dat er dingen zullen gaan veranderen. Het wordt tijd dat we ons meer bezig gaan houden met nieuwe technologie en de gevolgen ervan. Men moet zich realiseren dat het geen toekomstmuziek meer is. Misschien hebben we het wel door, maar blijven we liever onwetend over door er niet teveel over na te denken. Denk daar maar eens over na.

Door Bouchra Eddounassi

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *